Wierzyciel niepodpisujący umowy – czy podmiot nie będący stroną umowy może wystosować pozew przed CAS lub FIFA?
Wierzyciel niepodpisujący umowy – czy podmiot nie będący stroną umowy może wystosować pozew przed CAS lub FIFA?
Wierzyciel niepodpisujący umowy – czy podmiot nie będący stroną umowy może wystosować pozew przed CAS lub FIFA?
Specyfika MLS
Major League Soccer, czyli amerykańska liga, funkcjonuje w sposób specyficzny i niespotykany dla kibiców z Europy. Liga działa jako tzw. „single entity”, będąc posiadaczem praw i stroną kontraktów z zawodnikami. Kluby w tej lidze można porównać bardziej do franczyzobiorców w ramach jednej marki. Powoduje to, że np. umowy transferowe międzynarodowe są zawierane przez MLS z zagranicznymi klubami. Jednocześnie jednak beneficjentami tych umów są właśnie kluby.
Tło sprawy
Na tle jednej z umów transferowych powstał więc spór czy klub z MLS (beneficjent transferu) może wystąpić z powództwem przed FIFA lub CAS o zapłatę kwot transferowych z pominięciem samej ligi. W tym konkretnym przypadku chodziło o transfer argentyńskiego zawodnika Thiago Almady do brazylijskiego klubu Sociedade Anônima do Futebol Botafogo. Klubem poprzedniej rejestracji był Atlanta United.
W skrócie: brazylijski klub nie zapłacił należnego wynagrodzenia transferowego. O zapłatę wystąpił bezpośrednio klub amerykański – chociaż nie był stroną umowy, to był jej beneficjentem. Pozwany podnosił, że Atlanta nie może występować z roszczeniem przed sądem, bo nie jest przecież stroną umowy.
Ocena prawna CAS
CAS przyjął, że Atlanta jak najbardziej jest uprawniona do występowania z powództwem o zapłatę należnych kwot. Brak formalnego podpisu przedstawicieli Atlanty pod umową nie pozbawia klubu takiej możliwości. Wystarczy, aby powód powołał się na przysługujące mu prawo. Z tego powodu musi wykazać uzasadniony i podlegający ochronie interes, czyli – upraszczając – wykazać, że to jemu należy się zapłata.
Stanowisko CAS dodatkowo umacniał fakt, że w samej umowie jasno wpisano prawo klubu do egzekwowania należnych płatności z pominięciem ligi – formalnego sygnatariusza. Nie bez znaczenia był także fakt rejestracji w TMS w Atlancie oraz techniczny przebieg transferu – z Atlanty jako klubu odstępującego do Botafogo jako klubu pozyskującego.
Wedle CAS występowanie z roszczeniem przyznanym w umowie nie jest modyfikacją tej umowy (do której klub nie był uprawniony). Jest realizacją przysługującego klubowi prawa, a do tego klub nie musi być formalnie stroną takiej umowy.
Znaczenie wyroku dla praktyki sporów sportowych
Sprawa ta potwierdza, że z roszczeniem przed międzynarodowe trybunały sportowe może wystąpić wierzyciel, który nie jest nawet formalnie stroną umowy. Takie stanowisko może wzmacniać także narrację, że kluby mogłyby skierować przed FIFA lub CAS sprawę o zapłatę, która nie ma swojego formalnego źródła w umowie, a na przykład w delikcie – o ile oczywiście właściwość FIFA i CAS wynikałaby z przepisów FIFA.
Taki wniosek jednak nie zawsze będzie właściwy dla polskich organów sportowych. W Polsce istnieje bowiem zasada zapisu na sąd polubowny, bez którego sprawy nie można skierować przed sąd. Z drugiej strony wyrażenie podobnej oceny prawnej w polskich sądach nie jest wykluczone, co jednak jest tematem na odrębny artykuł.
Podsumowanie
Wierzyciel w sporcie nie musi być formalnie stroną umowy aby skorzystać z międzynarodowych trybunałów sportowych i tam dochodzić swoich praw. Wystarczy, że umowa przyznaje takiemu wierzycielowi określone prawa, które podlegają ochronie prawnej przed tymi sądami – np. prawo do zapłaty określonych kwot. W takiej sytuacji można wystąpić do FIFA nawet pomimo formalnego braku podpisu pod umową.
Wierzyciel niepodpisujący umowy – czy podmiot nie będący stroną umowy może wystosować pozew przed CAS lub FIFA?
Zachęcamy również do zapoznania się z naszymi pozostałymi publikacjami.