Dlaczego piłkarze spoza Unii Europejskiej rzadziej podpisują w Polsce kontrakty B2B? Kluczowe znaczenie mają przepisy dotyczące pobytu, prawa do prowadzenia działalności gospodarczej oraz rozliczeń podatkowych i składkowych.
Zagraniczny piłkarz z UE grający w polskim klubie może prowadzić jednoosobową działalność gospodarczą i rozliczać kontrakt na zasadach zbliżonych do polskich przedsiębiorców. Wyjaśniamy, jak założyć JDG, jakie podatki i składki trzeba płacić oraz kiedy korzystniejszy może być ryczałt, podatek liniowy lub skala podatkowa.
Pola eksploatacji to zagadkowe pojęcie, które przysparza polskim klubom sportowym i esportowym wielu problemów. Dla każdego przeniesienia autorskich praw majątkowych konieczne jest bowiem wskazanie pól eksploatacji, dla których tego przeniesienia się dokonuje.
Konieczność dbałości o markę i wizerunek w esporcie sprawiły, że standardem w organizacjach jest istnienie zespołów kreatywnych odpowiedzialnych za tworzenie materiałów graficznych, oprawy wizualnej wydarzeń, projektów brandingowych czy materiałów promocyjnych. To z kolei powoduje konieczność uregulowania kwestii praw własności intelektualnej – w szczególności praw autorskich do twórczości powstającej w ramach współpracy między grafikami czy projektantami a organizacjami esportowymi.
Współczesny rynek transferowy wymaga od obu stron kontraktu nie tylko sportowej pasji, ale przede wszystkim żelaznej dyscypliny formalnej. Każdy błąd w komunikacji może bowiem kosztować setki tysięcy euro odszkodowania.
W 2024 roku przeprowadzono transfer Florinela Teodora Comana z rumuńskiego FCSB do katarskiego Al-Gharafa. Strony wynegocjowały umowę, uzgodniły wynagrodzenie transferowe, wskazały numer rachunku, na który ma być dokonana zapłata i oficjalne adresy e-mail do korespondencji. Transfer miał opiewać na kwotę 5 mln euro.
Major League Soccer, czyli amerykańska liga, funkcjonuje w sposób specyficzny i niespotykany dla kibiców z Europy. Liga działa jako tzw. „single entity”, będąc posiadaczem praw i stroną kontraktów z zawodnikami.
Jedną z podstawowych zasad postępowania cywilnego jest zakaz orzekania ponad żądanie strony (zasada ne ultra petita). Zasada ta oznacza, że sąd może zasądzić tylko takie kwoty, których zapłaty żąda powód w pozwie.
Odszkodowanie za zakaz konkurencji to zagadnienie wymagające precyzyjnego podejścia i znajomości subtelności prawnych. W przypadku umowy o pracę przepisy prawa pracy narzucają minimalne standardy (np. minimum 25 % wynagrodzenia jako ekwiwalent).
Zakaz konkurencji w branży esportowej to narzędzie, które – przy odpowiednim skonstruowaniu – pozwala chronić interesy organizacji, nie ograniczając jednocześnie nadmiernie swobody zawodników i współpracowników. Każdy przypadek wymaga jednak indywidualnego podejścia – innej konstrukcji wymaga umowa z zawodnikiem, innej z grafikiem czy specjalistą ds. marketingu.