Zatrudnianie piłkarzy spoza Unii Europejskiej w Polsce
Jak zatrudniani są w Polsce piłkarze spoza Unii Europejskiej?
Zatrudnianie piłkarzy spoza Unii Europejskiej w Polsce
W poprzednim artykule omawialiśmy, dlaczego kontrakt w formie B2B z piłkarzem może być atrakcyjnym rozwiązaniem i jest powszechnie stosowany w klubach najwyższej klasy rozgrywkowej w Polsce. Jednak w przypadku zawodników spoza Unii Europejskiej znacznie częściej spotyka się umowy cywilnoprawne zawierane z zawodnikiem jako osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej (tzw. zlecenia). Wynika to przede wszystkim z przepisów dotyczących cudzoziemców i związanych z tym trudności w założeniu działalności gospodarczej w Polsce.
B2B a kontrakt z osobą nieprowadzącą działalności – na czym polega różnica?
W modelu B2B zawodnik występuje jako przedsiębiorca. Klub zawiera wówczas umowę z osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą. Zawodnik świadczy na rzecz klubu usługi w ramach tej działalności i wystawia faktury. Następnie zawodnik samodzielnie rozlicza wszelkie podatki i inne należności publicznoprawne.
Natomiast w przypadku zatrudnienia z osobą nieprowadzącą działalności to klub odprowadza zaliczki na podatek dochodowy i składki na ubezpieczenie społeczne zgodnie z przepisami polskiego prawa. Później (w rozliczeniu rocznym) może się zdarzyć, że zawodnikowi będzie przysługiwał częściowy zwrot nadpłaconego podatku albo niedopłata, którą będzie musiał samodzielnie uiścić, jednak część podatku będzie już opłacona przez klub.
Co istotne, kontrakty zawodników w Polsce nie są umowami o pracę. W polskiej praktyce kontrakt zawodnika jest często konstruowany jako umowa o świadczenie usług, do której na podstawie art. 750 Kodeksu cywilnego stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu.
Cudzoziemiec spoza UE nie może po prostu założyć firmy
Najważniejsza różnica pojawia się na gruncie prawa dotyczącego cudzoziemców.
Obywatel państwa trzeciego nie ma automatycznie takiego samego prawa do prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce jak obywatel Polski lub obywatel państwa UE. Możliwość prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej przez cudzoziemca zależy przede wszystkim od jego statusu pobytowego.
Polskie przepisy przewidują określone kategorie cudzoziemców, którzy mogą prowadzić działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak obywatele polscy. W przypadku pozostałych cudzoziemców możliwości są bardziej ograniczone.
Wyobraźmy sobie zawodnika z Brazylii, Nigerii, Argentyny czy Ghany, który podpisuje pierwszy kontrakt z polskim klubem. Jeżeli jego pobyt w Polsce związany jest z wykonywaniem kontraktu dla klubu, samo podpisanie umowy B2B nie powoduje, że zawodnik uzyskuje prawo do prowadzenia w Polsce jednoosobowej działalności gospodarczej.
W przypadku typowego transferu zagranicznego spoza Unii Europejskiej zawodnik zwykle będzie miał trudności z zarejestrowaniem swojej działalności, dlatego zawodnicy ci są najczęściej zatrudniani bez rejestrowania działalności gospodarczej. W ten sposób znacznie łatwiej jest zalegalizować pobyt i pracę cudzoziemca w Polsce.
Rozliczenia publicznoprawne
Osoby świadczące usługi na podstawie umowy zlecenia zwykle podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, a odpowiednie przepisy przewidują również zasady dotyczące ubezpieczenia zdrowotnego. Rozliczenia z ZUS zależą jednak także od innych czynników. Zdarza się, że kluby zatrudniają zawodników spoza UE na dwóch umowach w dwóch różnych podmiotach – w ten sposób odprowadzane są niższe składki ZUS od kontraktu. Trzeba pamiętać, że rozwiązanie to jest zabronione, jeżeli opisane wyżej zatrudnienie na dwóch odrębnych umowach jest pozorne i służy tylko obniżeniu odprowadzanych należności publicznoprawnych.
W przypadku cudzoziemca trzeba dodatkowo uwzględnić jego rezydencję podatkową, certyfikat rezydencji oraz właściwą umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania. Zwykle jednak rezydencja podatkowa zawodnika znajduje się w Polsce. Klub odprowadza wtedy zaliczkę na podatek dochodowy w wysokości 12% dochodu zawodnika. Na wyraźne żądanie zawodnika, po przekroczeniu wyższego progu podatkowego, klub może odprowadzać dalej 32% zaliczki na podatek dochodowy – w ten sposób zawodnik uniknie obowiązku dopłaty podatku po rocznym rozliczeniu.
W przypadku zawodników nieposiadających statusu rezydenta podatkowego w Polsce odprowadzany będzie podatek zryczałtowany w wysokości 20% przychodu.
Podsumowanie – Zatrudnianie piłkarzy spoza Unii Europejskiej w Polsce
Piłkarze spoza UE zwykle nie są zatrudniani na B2B dlatego, że wiąże się to ze znaczącymi trudnościami administracyjnymi, związanymi z rejestracją działalności gospodarczej przez cudzoziemca w Polsce. Cudzoziemiec z państwa trzeciego nie ma automatycznie prawa do prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej w Polsce. Możliwość ta zależy od jego statusu pobytu w Polsce.
Dlatego w przypadku zagranicznego piłkarza umowa o świadczenie usług sportowych, do której stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu, zwykle jest znacznie prostszym rozwiązaniem dla klubów i zawodników. Wiąże się to zwykle jednak z większym obciążeniem daninami publicznymi takiego kontraktu.
Nie oznacza to jednak, że B2B jest wykluczone. Jeżeli zawodnik ma odpowiedni status pobytowy, może legalnie prowadzić działalność gospodarczą, model B2B może być dopuszczalny. Sytuacje te należą jednak do rzadkości w praktyce i zwykle są zarezerwowane dla zawodników spoza UE, którzy od lat grają w Polsce.
FAQ
Tak, ale nie w każdym przypadku. Cudzoziemiec spoza UE nie ma automatycznie prawa do prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej w Polsce. Możliwość zastosowania modelu B2B zależy przede wszystkim od jego statusu pobytowego. W praktyce rozwiązanie to częściej dotyczy zawodników, którzy od dłuższego czasu przebywają i grają w Polsce.
Głównym powodem są trudności związane z możliwością zarejestrowania działalności gospodarczej przez cudzoziemca spoza UE. Przy typowym transferze zagranicznym prostszym rozwiązaniem jest zawarcie z zawodnikiem jako osobą fizyczną umowy o świadczenie usług sportowych, do której odpowiednio stosuje się przepisy o zleceniu. Ułatwia to również legalizację pobytu i pracy zawodnika w Polsce.
Jeżeli zawodnik zawiera kontrakt jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, to klub odprowadza zaliczki na podatek dochodowy oraz składki na ubezpieczenia zgodnie z obowiązującymi przepisami. Sposób rozliczenia podatku zależy dodatkowo m.in. od rezydencji podatkowej zawodnika, certyfikatu rezydencji oraz właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Zbrodnia VAT
Zbrodnia VAT
Zachęcamy również do zapoznania się z naszymi pozostałymi publikacjami.