Wypowiedzenie umowy o pracę to jedna z najczęściej wykonywanych czynności w praktyce działów HR i kadry zarządzającej. Jednocześnie jest to obszar, w którym pracodawcy popełniają błędy generujące bardzo konkretne ryzyko prawne i finansowe.
Rozstanie z pracownikiem to jeden z najbardziej wrażliwych momentów w działalności każdego pracodawcy. Niezależnie od tego, czy chodzi o wypowiedzenie umowy zawartej na czas określony, nieokreślony, czy rozwiązanie jej bez wypowiedzenia, kluczowe znaczenie ma jedno: prawidłowe sformułowanie oświadczenia o rozwiązaniu stosunku pracy. To właśnie ten dokument wyznacza granice ewentualnego sporu sądowego i w dużej mierze przesądza o tym, czy pracodawca poniesie konsekwencje błędnego zwolnienia pracownika.
Problematyka sankcji kredytu darmowego (SKD) od dłuższego czasu budziła istotne wątpliwości w praktyce sądowej, w szczególności w zakresie obowiązków informacyjnych kredytodawców oraz dopuszczalności naliczania odsetek od kosztów kredytu. Jeszcze niedawno orzecznictwo sądów powszechnych pozostawało niejednolite, a argumentacja stron sporów – często skrajnie rozbieżna. Obecnie jednak można mówić o wyraźnym kierunku interpretacyjnym, który stopniowo eliminuje wcześniejsze kontrowersje i prowadzi do większej przewidywalności stosowania przepisów.
Opublikowana 11 czerwca 2026 r. opinia Rzecznika Generalnego TSUE w sprawie C-831/24 może okazać się jednym z najważniejszych stanowisk dotyczących sankcji kredytu darmowego w ostatnich latach. Choć dokument nie jest jeszcze wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, już teraz zwraca uwagę zarówno pełnomocników procesowych, jak i samych kredytobiorców. Powód jest prosty – sprawa dotyczy fundamentalnego pytania o to, jak daleko powinny sięgać obowiązki sądu rozpoznającego spór pomiędzy konsumentem a bankiem.
23 kwietnia 2026 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał wyrok w sprawie C-744/24, który może istotnie wpłynąć na sposób oceny umów kredytów konsumenckich zarówno w Polsce, jak i w pozostałych państwach członkowskich Unii Europejskiej.
Jednym z najczęstszych błędów popełnianych przez podmioty prywatne przy stosowaniu ustawy o ochronie sygnalistów jest nieprawidłowe ustalenie, czy został osiągnięty próg 50 osób wykonujących pracę zarobkową. W praktyce błąd ten niemal zawsze wynika z utożsamiania tego progu wyłącznie z liczbą pracowników etatowych.
Wielu polskich przedsiębiorców zatrudnia obywateli państw trzecich – najczęściej z Ukrainy, Gruzji czy Mołdawii. Wykonując usługi na rzecz kontrahentów w Niemczech, naturalnym krokiem jest chęć czasowego oddelegowania pracowników do pracy za Odrą.
Koszty zastępstwa procesowego to część kosztów procesu, obejmująca wydatki poniesione przez stronę na wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika — adwokata lub radcy prawnego — za prowadzenie sprawy przed sądem.
Obciążenie nieruchomości hipoteką wcale nie wyklucza możliwości rozporządzania nią – zarówno sprzedaży, jak i zniesienia współwłasności. W praktyce zdarza się, że hipoteka została ustanowiona nie na całej nieruchomości, lecz na udziale we współwłasności.
Pracownik w określonych przypadkach ma prawo domagać się od pracodawcy odszkodowania. Dotyczy to w szczególności sytuacji, gdy rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło z naruszeniem prawa – np. gdy wypowiedzenie umowy było nieuzasadnione albo dokonane z pominięciem obowiązujących przepisów o trybie i formie wypowiedzenia.
